شهر دلخواه من شهری است با روح جمعی

ایده‌پرداز: بهرنگ کلانتری از تهران

درشهر من بسترهای مشارکت، تعاملات، مراودات، حس تعلق مکانی، هویت شهری، سرزندگی، شهروندی و تصمیم گیری در امور شهر در حال رنگ باختن است. شهر من بیش از آنکه به شهروندان خود تعلق داشته باشد. به فضایی بیگانه برای شهروندانش تبدیل شده است، چرا که فضاهای عمومی و عرصه های جمعی شهر در حال ناپدید شدن است و فضاهای خصوصی در آن روز به روز گسترش می یابد و شهروندان بیشتر ساعات زندگی خود را در فضاهای خصوصی می‌گذرانند. به واسطه ی خانه های شخصی، خودرو، رایانه، دفاتر و مراکز خرید، زندگی همگانی در شهر من در حال ناپدید شدن می باشد.

پیشنهاد: گسترش فضاهای عمومی در شهر من می تواند کالبد شهر و روح شهر رابه یکدیگر پیوند دهد؛کالبد شهر همان ساختمان ها، زیرساخت ها، تجهیزات و تاسیسات و… است. اما روح شهر برخاسته از مردمانی و شهروندانی است که در آن شهر زندگی می کنند. با ایجاد فضاهای عمومی می توانیم بستری برای مشارکت ،تعامل، سرزندگی، هویت و حس تعلق مکانی، شهروندی و… را فراهم کنیم. با شکل گیری فضاهای عمومی موفق در شهر من، شهروندان در آن به کنش با یکدیگر و با فضا خواهند پرداخت و شهری مطابق با خواست خود را شکل خواهند داد.

میدان-7-تیر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *