شهر دلخواه من، شهری با عدالت جنسیتی است

ارسالی از: ژاله حاجی محمدی‌پور

 یکی از مشکلاتی که در شهرها به چشم می‌خورد عدم رعایت عدالت جنسیتی در فضاهای شهری است فرآیند جنسیتی شدن عرصه های عمومی شهر و عدم توجه طراحان شهری به ویژگی ها و نیازهای گروه های مختلف اجتماعی و جنسی موجب گشته تا این عرصه ها پاسخگوی نیازهای اجتماعی انسان ها نبوده و حقوق آنها را نادیده گرفته و در نهایت به بسترهایی ناکارآمد بیانجامد.
رویکرد جنسیتی در طراحی فضاهای شهری مبتنی بر نیازهای مردان، به ایجاد فضاهای مردانه منجر شده و شهرسازی را دچار نوعی (کوری جنسیتی) کرده است.

شهر من، شهری است که در آن نحوه بهر برداری و احساس افراد نسبت به فضا، نحوه پاسخگویی فضا به نیازهای آنان و تامین شرایط آسایش برای تمامی گروه های سنی و جنسی فراهم باشد. طبق نظریه فمنیست ها از نظر تاریخی شهرها را مردان می سازند و خود اداره می کنند و به همین دلیل است که زنان در حاشیه قرار می گیرند. در اصل اینکه بگوییم سامان دهی شهرها مردانه بوده و توجه کافی به نیازهای زنان در شهرها لحاظ نشده است، نه تنها رویکرد فمینیستی نیست بلکه یادآوری در رابطه با قشر زنان و توجه به نیازها و حقوق آنهاست.
شهر من شهری است که در آن عدالت جنسیتی رعایت شده و مفهوم شهروندی فرقی بین جنس زن و مرد نمی گذارد .شهری دوستدار تمامی قشرهای جنسی و سنی با حقوق برابر است.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *