پرسش سوم

3

نظرات

  1. یک-طرح بازبینی و بازسازی معابر و اماکن رفاهی فرهنگی جهت مناسب سازی و تسهیل رفت و آمد معلولین
    دو-تخصیص بیمه معلولین جهت خرید دارو و تجهیزات درمانی
    سه- همکاری نهادها جهت ایجاد شغل مناسب برای معلولین (کارگاه های تولیدی مشاغل غیرفیزیکی و سبک)
    4-سازماندهی موسسات خیریه ذیل یک واحد مرجع و تعریف ساز و کارهای مشخص برای موسسات توان بخشی
    5-گسترش مراکز درمانی و آموزشی مختص معلولیت های خاص(آبدرمانی و جداسازی استخرهای معلولین)
    6-اختصاص تسهیلات برای معلولین سرپرست خانوار یا بی سرپرست
    7-تبدیل اطلاعات و اعلانات ضروری عمومی به خط بریل
    8-اجرای مواد قانون کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت(به ویژه نابینایان و ناشنوایان) جهت انتصاب در پست های تاثیرگذار
    9-راه اندازی سرویس آژانس معلولین سرتاسر کشور

  2. ایجاد اطلاع رسانی و کارگاه ها درباره ی سبک زندگی سالم به جوانان با کمک سالمندان
    تشکیل موسسات فرهنگی ورزشی مختص سالمندان
    مناسب سازی اماکن عمومی و وسایل نقلیه عمومی جهت رفت و آمد سالمندان از جمله پله برقی تابلو اعلانات پله های کوتاه و ویلچیر
    اختصاص تسهیلات برای تاسیس اماکن و موسسات خصوصی نگهداری از معلولین و سالمندان
    اختصاص نیروی انسانی مخصوص ناظر در اماکن عمومی نظیر مترو برای کمک به حمل ویلچیر یا همراهی سالمندان
    طرح ساخت رستوران ها و کافه های رژیمی مناسب سازی شده مختص سالمندان دارای توالت فرنگی ویلچیر و پله های کوتاه

  3. پاسخ به این سوال در بخش زندگی اجتماعی توانیابان، تا حد زیادی در اسناد بین‌المللی (کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت و آرمان یازدهم اهداف توسعه پایدار) و قوانین بالادستی ایران (قانون جامع حمایت از حقوق معلولان) یافته می‌شود. و نیز چنان‌که می‌دانیم شهر ایمن، پایدار و دسترس‌پذیر به نیازهای همه گروههای جامعه با هر سطح توانایی پاسخ می‌دهد؛ به خصوص گروههای آسیب‌پذیر زنان، کودکان، افراد دارای معلولیت و سالمندان می‌بایست مدنظر باشند. همچنین رعایت استانداردهای دسترس‌پذیری برای افراد دارای معلولیت، تا حد بسیار زیادی ساختارهای لازم برای ایمنی و دسترسی گروههای دیگر را نیز در بر دارد.
    این موارد برای دسترس‌پذیری شهر در اولویت هستند:
    – توسعه سیستم حمل و نقل همگانی
    – افزایش دسترسی به فضاهای سبز و معابر شهری
    – افزایش دسترسی به اماکن عمومی
    برای دستیابی به این موارد لازم است که:
    – ارزیابی دقیقی از وضعیت موجود شهرها براساس شاخص‌ها و استانداردهای بین‌المللی داشته باشیم.
    – در تمامی پروژه‌های جدید نگرش طراحی عمومی (Universal Design) لحاظ شوند.
    – با اولویت اماکن عمومی و فضاهای شهری، برای رفع موانع معماری موجود اقدام شود.
    – با بررسی میزان دسترس‌پذیری سیستم حمل و نقل همگانی موجود، وضعیت آن نوسازی شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *