شهر دلخواه من، شهری است شاد

ارسالی از : زهرا-کلاردشت

اساسا فلسفه ایجاد و وجود شهر، بهتر و آسان کردن زندگی هر انسان ساکن در شهر است. اما متاسفانه با تصمیمات بدون پیشینه مطالعاتی وضع شهر به گونه ای دچار می شود که هم اکنون با آن مواجه هستیم. و از همه بدتر این که در شهر انسان‌ها در نظر گرفته نمی شوند، پس اولین قدم برای رسیدن به شهر شاد این است که از خواسته های اقشار مختلف جامعه باید مطلع بود تا بتوان با هم پوشانی دادن میان خواسته های مردم شهری شاد داشته باشیم. برای مثال برای مناسب سازی یک پیاده رو از انسانهای معلول غافل نباشیم.
شهر شاد شهری است که پایداری اجتماعی، پایداری اقتصادی، پایداری زیست محیطی را با هم داشته باشد و با حذف هر یک از این عناصر نمی توان به پایداری رسید بلکه پایداری و شهر شاد نقطه اشتراک این سه عنصر است. رابطه میان شهر و شهروند مانند رابطه مادر و فرزندی است، یعنی شهر، شهروندان را پرورش می‌دهد و برعکس شهروندان نیز شهر را پرورش می‌دهند. پس باید این را بدانیم برای شناخت مردم هر شهر فقط کافی است به وضعیت آن شهر نگاه کنیم.

پیشنهاد: اما راه حل چیست؟! راه حل کنار گذاشتن نگاه نخبه گرا و از بالا به پایین به شهر است و یادآوری حافظه تاریخی و حافظه اقلیمی هر شهر است. و این را بدانیم که هر شهر فرهنگ خاص خود را دارد. و ذائقه سازی توسط متخصصین برای مردم، یعنی نشان دادن آنچه درست و مشکل گشا است. و در نهایت ایجاد رابطه میان متخصصین و مردم

IMG_0129

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *