من نسبت به هویت شهرم متعهد هستم

ایده‌پرداز: لعیا سما-تهران

از آنجاكه خلاقيت در طراحي و برنامه ريزي شهري در ايران، بخصوص تهران، بعلت تفكر تملك‌گرايانه بجای تفكر تعهدگرايانه بسيار كند و نامحسوس است فكر مي‌كنم بهتر اين است كه حداقل در اين حوزه ي پرچالش از تعدد فرم اجتناب كرده و به فرم‌گرايي محض روي آورد لااقل تا زماني‌كه رفاه نسبي شهروندان آنرا ايجاب كند و بعداز فرم‌گرايي خارج شد و به ايده‌پردازي و خلاقيت در امور مربوط به اين حوزه پرداخت. بنظرمن تو اين حوزه هم شايد بشه دركنار استفاده از برنامه ها و تجارب موفق ديگر كشورها در حوزه‌ي شهري، به بومي‌سازي هم فكر كرد مثلا چه لزومي دارد ميدان مركزي شهر كه شاهراه ارتباطي بازارهاي قديمي و جديد و مراكز خريد است در انحصار ارگان دولتي قرار بگيرد و بجاي آنكه هويت و فرم آن با همين عملكرد شاهراهي و نشانگربودن براي رفاه شهروندان (كسبه، خريداران) حفظ شود مورد ساخت وساز قرار مي‌گيرد تا به پروژه اي مجهول و عظيم و درآمدزا براي غير آنان اما بي هويت تبديل شود؟! يا مثلا وقتي فضاي سبزي بعنوان پارك جنگلي احيا مي‌شود ديگر چي دليلي دارد درآن سينما رستوران وسايل بازي پل ،…قرارداد آن‌هم در منطقه اي كه در هر محل آن حداقل يك يا چند مورد از اين‌ها ساخته شده و بيرون آوردن فرم اصلي يا پنهان كردن آن در تعددگرايي فرم‌هاي ديگر تنها باعث هدر رفت بودجه و تخصيص آن به موارد محدود مي‌شود بهتر نيست از تجربه موفق اما بومي‌سازي شده باغ پرندگان در پارك جنگلي لويزان استفاده كرد؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *