شهر دلخواه من شهری است حیات بخش و عدالت‌محور

ایده پرداز:  لعیا سما از شهر جدید پرند

ناهماهنگي سازمان‌های عمومی و دولتی، نداشتن نقشه از پيش برنامه‌ريزي شده براي استفاده بهينه از فضاهاي باز شهري كه در مركز شهر واقع شده و بلاتكليفي تكميل و اتمام پروژه ها از سوي ارگان‌هاي خيريه و مردم‌نهاد. همه اين‌ها باعث ايجاد نارضايتي شده كه بدليل اهميت دادن به زيرساخت‌ها وامكانات شهري از قبيل مدرسه درمانگاه، كتابخانه، مسجد، مراكزخريد و…بعد ازسكونت گزيدن مردم است.

پیشنهاد: در نظر گرفتن فضایی مستقل و تبدیل آن به هسته مرکزی و حیاتی شهر. این فضای مستقل باید هم از دید تئوری و هم در عمل پیش از احداث شهر به عنوان هسته مرکزی و قلب تپینده شهر درنظر گرفته شود و نقاط مسکونی در سکونتگاه‌های دائمی مدار و موقوف بر آن باشند نه اینکه بالاجبار، بعد از ازدحام سکونتگاه‌ها و ساختمان‌های مسکونی و مراکز فرعی نه چندان حیاتی در اطراف آن و اشغال تمام فضاهای اطراف(محوطه های خالی) به عنوان راه فرار و از روی ناچاری و نبود فضای باز دیگر مورد تعرض قرار گیرند. یعنی محل احداث هر آن‌چیزی شود که در ابتدا باید به عنوان نیاز بنیادی شهر در نظر گرفته می‌شد. پس بهتر است، از ابتدا این منطقه باز به عنوان قلب شهری در نظر گرفته‌شود که به شکل مویرگی و متناسب بدن شهر را تغذیه کند. یعنی بنیان تمامی ساخت و سازها و مراکز اصلی و اساسی(فرهنگی، اجتماعی،…) با حفظ مقتضیات خود و در تناسب با هم در این منطقه ایجاد شوند. یا در چندین منطقه به صورت تخصصی و نه پراکنده و بعد با توجه به ظرفیت آن‌ها سکونتگاه‌های دائمی ساخته شوند. اینگونه هم مردم در عدالت و رفاه نسبی بهره‌برداری از امکانات شهری قرار می‌گیرند و هم شهر از زیبایی بصری و نظم و هارمونی برخوردار می شود.

Pa

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *